هر روز از پس روزی دیگه و هر ماه  و بدین ترتیب تا آخر سال...انگار دچار تکرار و عادت شدم.دلخوشی هام کمه

میترسم همون کمش هم از دستم بره...

این روزها می گذرند....

ولی من به این سادگی

از این روزهای تلخ نمی گذرم

آره نمیتونم بگذرم چون خیلی سخته ...موندن ، نموندن ، بی خیال همه چی شدن ، بی خیال حرف این و اون شدن...یا اصلا خودت و به بی خیالی زدن ، اینا همش سخته...

یک مدت میشه که نمیتونم یا فرصت ندارم یا ذهنم انگار خالی شده بس که پره یا هر چی دیگه نمیدونم ، نمیشه که بیام و تو بلاگم مطلب بنویسم. الانم دلم تنگ شده واسه نوشتن گفتم بیام و همین طوری یه چیزی فقط نوشته باشم.از تلنبارهای ذهن و دلم چیزی نمینویسم .

مدتیه وقتی وارد وبلاگم میشم میبینم یکی دو نفر مثل میخی که به دیوار کوبیده باشن  عین همون میخ میچسبن به بلاگ آدم و این جور مواقع تنها چیزی که به ذهنم خطور میکنه اینه که فکر کنم دارن از روش معمول کپی پیست استفاده میکنن.گرچه  خودم بعضی اشعار زیبا رو کپی پیست میکنم ، خب این دیگه براش چاره ای نیست چون من شاعر نیستم.

خطاب به این افراد : ای خانم یا آقایی که تشریف میارید اینجا و مثل میخ میچسبید به در و دیوار خونه دوم بنده البته خوش اومدی ، باز هم تشریف بیار ، اما تو رو جون هر کی که دوست داری دست نوشته های من و که به جون خودم ، خودم نوشتم و مینویسم و برش ندار ببر تو وبلاگ خودت ، حالا میخوای بعضی اشعار و که البته مال خودم نیست برش دار اما نوشته هام و به سرقت نبر! زشته , عیبه ، باشه ؟؟؟ آفرین.

جدیدا نیمچه شاعر شدم..الان دو شبه موقع خواب حس شاعری بهم دست میده.. باید یه چند شب دیگه هم تمرین کنم شاید یک متن کامل شعر نوشتم.

 و دلتنگی ، دلتنگی ، دلتنگی......

عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت

همه سهل است ، تحمل نکنم بار جدایی

به پشت بام که میروم،
فکر عشق بازیمان دیوانه ام میکند
میدانم
ستاره ها هم فحشم میدهند
حسودی میکنند به ما!
مدتیست که وقتی تنها به پشت بام میروم،
ستاره ها یک جور خاصی به من چشمک میزنند.
عشق من!
میترسم مرا گول بزنند از روی حسودی،
اما من تا وقتی تو را دارم
به هیچ کس نگاه نمیکنم
دوری از تو
می‌ارزد به هزاران ستاره چشمک زن!! 

 از ته قلبم :هزاران ستاره چشمک زن تو زندگیم بودن و هستن ، که از چشمک زدناشون تا ته قضیه رو خوندم....

نمیگم از دوریت میمیرم ، نمیگم هلاک و سینه چاکتم ، نمیگم عاشق دل خستتم ، و هزار تا شعار دیگه که از من بر نمیاد و کار این بچه مدرسه ای های یه روز عاشق و ده روز فارغه ... اما میخوام همین جا تو وبلاگم بگم که دوستت دارم و این دوست داشتنم و بی بهانه و بی منت تقدیمت میکنم. 

 از ته قلبم :شاید روزی دوباره دستهای تنهامون به هم گره بخوره و چشم در چشم هم به زندگی سلامی دوباره بگیم ،شاید.

گاهی تنهایی و سکوت هم برای خودش دنیایی حرف داره.شاید در سکوت اونقدر حرف و فریاد باشه که فقط خود خدا میدونه.تنهایی با همه تنهایی اش باز پر از ازدحام و شلوغی تنهاییه.

سکوت هم که پر از حرف و فریاده...فقط اسمش سکوته تا علامتی باشه برای حرف نزدنمون. واسه همین بهش میگن فریاد خاموش !

گاهی که به سرم میزنه و از همه چیز خسته میشم دلم میخواد برم جایی که کسی نباشه. همیشه  این مواقع  به یه دشت سرسبز رویایی فکر میکنم که پر از سبزه و گل باشه ، یه دشت بی انتها پر از گلهای شقایق مثل همونهایی که در دامنه  کوه دماوند هست ، مثل همون..

دلم میخواد برم اونجا و بشینم واسه خودم فکر کنم ، حرف بزنم با خودم با خدا... و یا شاید فریاد بزنم ، خیلی خوبه که بشه گاهی فریاد بزنی تا خالی شی...

خدا جون چقدر دلتنگم ، چقدر گاهی از همه چیز خسته میشم.

مدتیه نمیتونم اینجا بنویسم ، دلم به نوشتن نمیره ، حرف  هست برای گفتن اما دلم انگار قفل خورده

ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﺻﺪﺍ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ...

  ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻟﺶ ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ , ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻲ ﺻﺪﺍ !ﺍ

خدا جون گاهی به منم یه نگاهی بنداز....

دیگر به خلوت لحظه‌هایم عاشقانه قدم نمی‌گذاری

دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ است که نمی‌بینمت

سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام

من مبهوت مانده ام که چگونه این همه زمان را صبورانه گذرانده ام

من نگاه ملتمسم را در این واژه ها پر کرده ام که شاید

دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است

می‌خواهمت هنوز

گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می دواند

اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که

 حتی اگر چشمانت بیگانه را بنگرند

حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند

می ‌خواهمت هنوز

به گمانم در ورای این کلمات می خواستم بگویم که

دلتنگت شده ام به همین سادگی

دلتنگی ماها همش از روی وابستگیه ...وابستگی آدما به هم شاید خوب باشه و شایدم بد....اما من نمیخوام وابسته باشم که دلتنگت شم ، دلتنگی از روی وابستگی میتونه خیلی بد باشه ، چون اگه فردا پس فردایی تنهات گذاشت ، تو میشی همون وابسته دلتنگ و اونم نه وابسته توست و نه دلتنگت ، اونوقته که ضربه میخوری ، میشکنی و از درون متلاشی میشی....دلتنگتم اما وابسته نیستم...مدتهاست که دیگه از کلمه کاش استفاده نمیکنم چون انرژی منفی شدیدی در من ایجاد میکنه.قبل از اینکه وارد قلبم بشی تنها بودم ، قلبم تنها و بی عشق بود اما حال و روزم بهتر از این بود ، تنهایی رو دوست نداشتم اما تو غم و نگرانی و اضطراب و این حرفا نبودم ، گریه میکردم اما نه واسه عشق ، نه واسه تو ، نه واسه خودم ....

از حال و روز این روزام شاکی نیستم ، چون کاری ازم بر نمیاد ، گاهی از این که دختر بزرگ خانوادم بیزار میشم ، دلم میخواست جای خواهرام بودم ...  همه چی و میندازم گردن این روزگار لعنتی و پست !!!!

خیلی دلم ازت پره ، خیلی خیلی دلم از این دنیا و از همه چیش پره ، آره اگه همه چی و نندازم گردن این روزگار پس برم خرخره کی و بچسبم آخه؟؟؟!!!!

دلم میخواد با همه چی و همه  لج کنم ، حتی با تو!!

 اما موندن تو این حال و روز و به اون روزا ترجیح میدم .

خدا جون ، چقدر دلم گرفته ، چقدر گاهی از تو دور میشم ، به حرفای منم گوش میدی ؟

ازم  دوری و  سهم من  ، همین عکسای جا مونده س

بی تو سهم دلم آه و همین غمهای وامونده س

ازم دوری و هر لحظه ، پی راه تو میگردم

ولی نیستی و این راه و باید تنهایی برگردم

ببین وقتی نگاهت نیس ، من حتی با خودم قهرم

عذابم میده این روزا ، چقد کم میشه باز صبرم

نمیدونی آخه دستات  شده تسکین واسه دردام

ولی وقتی حضورت نیس ، فقط غمها شده همرام

همین جا روبروم بی تو ، یه دنیا حرف جا مونده س

ازم دوری و سهم من ، همین اشکای ناخونده س